Sunday, July 25, 2010

สมาชิกใหม่ของครอบครัว




ขอบคุณทุกๆ คนมากๆ นะคะที่เป็นห่วงเป็นใย ปลื้มและก็ดีใจค่ะ
ทั้งที่ส่งเมลมาหา แล้วก็เพื่อนๆ ที่มาทิ้งคอมเม้นต์ไว้ในบล็อก
ขอบคุณจริงๆ นะคะ ^^

ตอนนี้แก้มค่อยยังชั่วขึ้นกว่าเดิมมากๆ แล้วค่ะ น้ำหนักที่ลดลงไป
ตอนช่วงแพ้ท้อง 6 กก. ก็ได้กลับคืนมาสมบูรณ์แล้ว ค่อนข้างดีใจค่ะ
รู้สึกว่าร่างกายค่อยๆ ปรับตัว แล้วก็ดีขึ้นมาทีละนิด(นิดมากๆ) จริงๆ
จนแทบไม่รู้เรื่องหรือรู้สึกตัวเลยล่ะจ้า

อาการแพ้ท้องของคุณแม่ๆ คงจะแตกต่างกันไปนะคะ
แก้มคงไม่สาธยายว่าเป็นอะไรแบบไหนบ้าง เพราะคงจะยาว แหะๆ
แก้มก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าแบบแก้มถือว่าแพ้มากมั้ย
แต่ที่แก้มรู้ก็คือ "คิดถึงแม่" มากๆ แล้วก็มีอาการร้องไห้
อยากกลับบ้านช่วงพระอาทิตย์ตกดิน อยากกลับไปอยู่บ้าน
กับแม่ขึ้นมา เวลาโทรคุยกับแม่ ก็...ร้องไห้ แต่แม่ไม่รู้หรอกนะ
คือ ร้องเงียบๆ น้ำตาไหลพรากๆ แบบว่าคิดถึงน่ะ ได้ยินเสียงก็ยังดี^^,

ฮ่าๆ ขี้แยเอาซะมากๆ เลยล่ะ แต่ตอนนี้ทุกอย่างโอเคนะคะ
ค่อยๆ เข้าสู่ภาวะปกติ แต่ก็คิดถึงแม่ีมากอยู่ดีล่ะ
ขนาดพิมพ์ ๆ อยู่นี่ แค่เขียนว่าคิดถึงแม่ น้ำตาเริ่มปริ่มๆ
จะซึ้งอะไรขนาดนี้ยัยแก้มเอ๊ย :)

ตอนนี้นอกจากสมาชิกตัวน้อยที่ซ่อนอยู่ในพุงป่องของแก้มๆ แล้ว
ก็ยังมีสมาชิกคนใหม่อีกคนค่ะ ก็คือน้องเบอร์รี่ หรือที่บ้านแก้ม
เรียกกันขำๆ ว่า "มิสเตอร์เบอร์รี่" เขาน่ารักดีค่ะ ตอนนี้บ้านแก้ม
เลยออกจะชุลมุนนิดหน่อย ทั้งน้องแมว น้องหมา พันกันยั้วะเยี้ยะไปหมด
อีกสักพักก็คงจะอิรุงตุงนังมากกว่านี้แน่ๆ เพราะกลายเป็นคุณแม่ลูกสี่ไปซะแล้ว


ถือว่าโชคดีไปที่มิสเตอร์เบอร์รี่กับพี่พลอย น้องมะลิ ค่อนข้างปรองดองกัน
อยู่ด้วยกันได้ ไม่ทะเลากันค่ะ แต่ก็ไม่ถึงขั้นนอนกอดกันนะคะ
แค่เดินผ่าน ดมๆ หน้าตากัน ดมจมูกกัน เท่านั้นเอง
คงต้องรอดูกันต่อไป เผื่อจะรักกันมากกว่านี้

โฉมหน้าสองสาวที่รักกันซะไม่มี ตบๆ จูบๆ ตามประสาแมวนะคะ
ไม่ลงรูปสองสาว เดี๋ยวจะพาลน้อยใจแม่แก้มไปซะเปล่าๆ เมี้ยวๆ


ตอนช่วงเช้าๆ ก่อนไปทำงาน ประมาณสักหกโมงเช้าพี่แม็ทกับน้องเบอร์รี่
จะไปว่ายน้ำกัน คือบ้านแก้มติดทะเล ขับรถไปห้านาทีก็ถึงแล้วค่ะ เล่นๆ กัน
สักครึ่งชั่วโมง ก็กลับมาบ้าน แต่งตัวไปทำงาน ถ้าเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์
แก้มก็จะไปเดินด้วย แต่ไ่ม่ได้ลงไปว่ายกับพวกเขาหรอกนะคะ อิ อิ ถือว่าเดินเล่น
ไปรับอากาศบริสุทธิ์ช่วงเช้าๆ ก็รู้สึกดีค่ะ ทั้งเสียงคลื่น ทั้งลมทะเล รวมถึงช่วงเช้าๆ
คนยังไม่เยอะ และก็ไม่ร้อนมากค่ะ


แก้มก็นั่งเล่นริมหาดไป ถ่ายรูปไป

ดูพ่อกับลูกสวีทกันน่าดู


น้องเบอร์รี่ จะชอบจูบค่ะ จูบทุกครั้งที่มีโอกาส เป็นการแสดงความรักอย่างหนึ่งของเขาล่ะ


บางทีอารมณ์คนท้อง ก็มีอิจฉาหมา ฮ่าๆๆ
แค่อารมณ์ชั่ววูบนะคะ คงไม่ได้อิจฉาจริงจัง
แต่แอบหมั่นเขี้ยวนิดนึง สวีทกันอยู่ได้ ^^,


แต่ด้วยความน่ารักแล้วก็ไร้เดียงสาของเบอร์รี่สี่ขา ก็ชนะใจทุกคนในบ้าน
แม้กระทั่งป๊า ที่ยืนกรานหนักหนาว่า "ไม่เอาหมา ไม่เอาๆๆ" คือป๊ากลัวการ
มีสัตว์เลี้ยงเป็นภาระน่ะจ้ะ แต่ตอนนี้ยอมมีภาระกันเรียบร้อยทั้งครอบครัว
เต็มใจอย่างถาวร เพราะเขาน่ารักจริงๆ เป็นน้องหมาของครอบครัวมากๆ


ช่วงนี้บรรยากาศบ้านแก้มก็ประมาณนี้แหละจ้ะ อยู่บ้าน
ไปเดินเล่นนอกบ้าน เล่นกับแมว พาน้องหมาไปโรงเรียน
กินๆ นอนๆ ไปหาหมอ ไปตรวจเลือด ดูแลตัวเอง



อาทิตย์หน้าแก้มจะไปพักผ่อนสักสองสามวัน แล้วจะถ่ายรูปมาฝากค่ะ









Saturday, April 3, 2010

About me





สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ ทุกคน วันนี้แก้มไม่ได้มาชวนทำขนมเหมือนเคยหรอกค่ะ
แก้มมีเรื่องจะบอกให้เพื่อนๆ ทราบกัน หลังจากที่วันนี้เพิ่งจะลุกขึ้นมา
ตอบอีเมลและหลังไมค์ เรียกว่าเคลียร์จนโล่งเลยล่ะค่ะ แก้มตอ้งขอโทษเพื่อนๆ ด้วย
ที่ตอบช้ามากแบบไม่ทันการ

เหตุผลก็คงเนื่องมาจากตอนนี้ แก้มกำลังจะมีน้องแล้วค่ะ แก้มเริ่มมีอาการแพ้ท้อง
มาได้ประมาณสองสัปดาห์แล้ว มันทรมานมากๆ จริงๆ นะคะ
นอกจากจะปวดหัวตลอดทั้งวี่ทั้งวันแล้ว ก็พาลเหม็นอาหารไปเสียหมด ตอนนี้
แก้มยังทานอะไรไม่ค่อยได้เลย อย่าว่าแต่ทาน ทำก็ไม่ได้ค่ะ
ส่วนที่ฝืนๆ ทานไปกันตาย ก็อาเจียนออกมาหมด
ก็ไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเองเหมือนกันค่ะ ตอนนี้

ตอนนี้แก้มคงต้องขอหยุดพักทำขนมชั่วคราวค่ะ
หายแพ้ หายเหม็นเมื่อไหร่จะกลับมาทำขนมเหมือนเดิมนะคะ


เรื่องที่สอง หลังจากหัวใจพองโตกับการมีน้องแล้ว
ไม่กี่วันต่อมา คุณ Vera ก็เมลมาบอกว่า แมกกาซีนเล่มล่าสุด
พับลิชแล้วนะ ก็แว้บไปดู กรี๊ดดดดดดดด หัวใจเต้นตุ้บตึ้บ
นั่นมัน รูปเรา นั่นมันหน้าปกนี่นา หรือว่าเราจะปวดหัวจนตาลาย
ตอนนั้นจำได้ว่าคุยกับบัวอยู่ ก็เลยเผลอกรี๊ดกับบัวไปดังๆ
ขอบคุณ Vera มากๆ จริงๆ รอบนี้เซอไพรส์กันมากมายเลยค่ะ




ช่วงนี้ถ้าเพื่อนๆ อีเมลหรือหลังไมค์มา แก้มตอบช้าหรือยงไม่ตอบ
ก็อย่าเพิ่งงอนกันไปเสียก่อนนะคะ แก้มยังรู้สึกไม่สู้ดีนักจริงๆ ค่ะ

ไว้มีอะไรจะมาอัพเดต เล่าสู่กันฟังต่อจ้า

แก้มค่ะ